Als onderzoeker krijg je hier alle ruimte om kanker beter te snappen

Na studies aan beide Amsterdamse universiteiten en een aansluitend PhD-traject in Amsterdam UMC, ging Sanne naar Cambridge. Ze verdiepte zich daar verder in de interactie tussen kankercellen en gezonde cellen en deed onderzoek naar erfelijke darmkanker. Sinds november 2025 is ze terug in Nederland. Bij het Prinses Máxima Centrum is ze nu junior-groepsleider met een eigen onderzoeksgroep bij Research. De hoofdvraag voor haar groep: wat gebeurt er in de allereerste momenten dat een kankercel ontstaat? Sanne: ‘Als we beter begrijpen hoe kanker begint, bij kinderen én volwassenen, vinden we hopelijk nieuwe manieren om de ziekte vroeg op te sporen en beter te behandelen.’

De missie van het Máxima spreekt Sanne erg aan. ‘De overleving verbetert steeds verder. Doordat we hier als onderzoekers intensief samenwerken met de zorg, kunnen we nog grotere stappen zetten op weg naar 100% genezing. Ik houd me als wetenschapper onder andere bezig met het ontstaan van tweede kankers op volwassen leeftijd. Ik sprak laatst een paar jongens die gingen hardlopen voor KiKa. Een van hen had als kind kanker gehad. Hij zei: ik ben me steeds bewust van de kans dat ik nog een keer ziek wordt. Zoiets heeft veel impact op iemands leven. Als onderzoeker denk ik: is zo’n eventuele tweede kanker nu een direct effect van de behandeling? Of triggert de behandeling misschien kankercellen die al bij een kind aanwezig zijn, bijvoorbeeld door een specifieke gevoeligheid zoals een erfelijke aanleg? Als we dit soort mechanismen gaan snappen, kunnen we zo’n tweede kanker mogelijk beter voorkomen.’

Sanne vindt het prachtig als in een wetenschappelijke studie steeds meer puzzelstukjes op hun plek vallen. ‘Wanneer ik eenmaal een idee heb hoe iets misschien werkt, slaap ik bij wijze van spreken niet meer. Dan móét ik gewoon verder met die puzzel. In het Máxima heb je daarvoor alle ruimte, met de beste faciliteiten, infrastructuur en technologieën die je kunt bedenken voor onderzoek naar kankerbiologie. En met internationale samenwerkingen om alle kennis weer verder te brengen.’ Sanne is blij met de vrijheid die ze ervaart om fundamenteel onderzoek te kunnen doen. Voor haar voelt het als het ontrafelen van mysteries.

‘Het werken aan de missie doen we hier niet alleen als zorg en research’, besluit ze. ‘Je merkt het al wanneer je beneden in de hal aan de koffiebar iets bestelt: bij het Máxima staan echt álle neuzen dezelfde kant op. Elke medewerker is zich duidelijk bewust waar we het allemaal voor doen. En wie hier nog maar net werkt, zoals ik, ervaart hoe welkom je bent daaraan te komen bijdragen.’