De glimlach van een ziek kind geeft heel veel energie

Een paar jaar geleden liep Eline al een tijdje rond in het Prinses Máxima Centrum. Tijdens haar opleiding hbo-v deed ze er een afstudeeronderzoek naar patiëntinformatie. ‘De folders waren in die tijd vaak te moeilijk, met allerlei medische taal. Inmiddels is de informatie veel toegankelijker.’ Eline wist meteen dat werken voor kinderen met kanker echt iets voor haar was. Maar ze vond zichzelf nog te jong voor hoogcomplexe kinderoncologische zorg voor kind én gezin. Ze deed eerst ervaring op in het Antoni van Leeuwenhoek. Na vijf jaar kwam ze naar het Máxima voor een vervolgopleiding tot kinderoncologieverpleegkundige. Daarmee is ze nu bijna klaar.

‘Als verpleegkundige heb je een belangrijke rol in het behandeltraject’, zegt Eline. ‘In het Máxima willen we ieder kind met kanker genezen, en gelukkig overleven ook steeds meer kinderen. Minstens zo belangrijk is daarbij een optimale kwaliteit van leven. Ons team probeert patiënten zoveel mogelijk kind te laten zijn. Ze vinden hier van alles om te spelen.’ Het is volgens Eline belangrijk om als verpleegkundige regelmatig de tijd te nemen even bij een kind te gaan zitten. Of door het gebouw te lopen en samen plezier te hebben. ‘Wat me steeds weer raakt is de veerkracht van kinderen. Hoe ziek ze soms ook zijn, zodra kinderen zich weer beter voelen gaan ze gelijk spelen. Er is altijd ruimte voor een lach. Daar krijg ik superveel energie van.’

Eline is trots dat ze deel uitmaakt van een hecht team waarin iedereen inspeelt op wat een kind nodig heeft. ‘Elke patiënt is weer anders, dus moet je je aanpak steeds aanpassen. Samen met collega’s, bijvoorbeeld ook de medisch pedagogisch zorgverleners, zorg je dat een kind het zo aangenaam mogelijk heeft.’ Een andere belangrijke taak is de ontvangst van ouders die net met hun kind in het Máxima zijn. ‘Ze komen uit heel Nederland hier naartoe omdat de huisarts of een specialist vermoedt dat er iets oncologisch aan de hand is. Zoiets levert natuurlijk enorm veel onzekerheid op bij ouders. Als verpleegkundige ben je voor hen een eerste opvang. Dat is enorm waardevol voor ze. En voor de rest van het gezin.’

Het werk is soms best pittig. Eline: ‘Daarom is het extra belangrijk dat we met elkaar een positieve en veilige werksfeer creëren. Zodat je elkaar ondersteunt, en onderling open kunt zijn als je ergens mee zit.’ Het Máxima is een innovatief centrum waar je als verpleegkundige steeds weer nieuwe dingen tegenkomt, besluit Eline. ‘Er zijn hier heel veel doorgroeimogelijkheden. Dus als je een uitdagende werkomgeving zoekt, is dit echt jouw plek.’